Saturday, July 6, 2013

History repeating

So much time has gone by. So many lessons learned...yet I do it again.

The pain suffered when setting Brown*Eyes free was too much...friendship and I survived, yet i swore to never do it again.

Now I think it was bound to happen again...

He calls himself *GiGantic*. From our first encounter to our second it took us a year...yet, we remained present in each others lives in silence, conversation and virtual friendship. We consider each other as mirrors...I have never met someone to be so similar or think alike. Being able to finish each others sentences, even when they are not spoken out loud, is a scary experience, yet fascinating to see.

It must have been timing. 
While we never had the pressure to meet up as we knew of each other we were there, our second encounter evolved into more. It boosted our lives and we knew it wasn't just friendship anymore...

I cannot say I am in love, yet I cannot say I don't love him. He is a friend, yet not just a friend. It is not a relationship. The word alone still makes me panic and feel a pressure as if it would need to succeed. Friends with benefits? No, it sounds to trashy and it is not. 
We both know sooner or later it will finish. One of the two, or both will move on...but for now...it is good. Maybe even what we need...


Saturday, April 20, 2013

I C

Who you really are is not pretty. Who you claim to be is not real. Who you try to be even less...

Image is not everything. Reality is truth. I see you...trying to hide. Trying to excuse yourself. Just one more sorry away from doing it again...

Reality is truth. Truth is good riddance. You don't know reality if it slapped you in the face. You don't face yourself in the mirror, but I see you and it aint pretty...

Thursday, March 28, 2013

I = i.l.

We took our sweet time

yet we didn't

Nerves and insecurities

yet there weren't

Strangers

yet we weren't



Saturday, March 23, 2013

What shall it be?

Tonight seems to bring two options...hot and heavy or Bridget Jones.

Being open means letting go of controle. I like controle. Controle means being in charge...at present I am not.
Trying not to run away and having faith in someone else is scary. I have not been intrigued like this in a very long time...

For now not running yet, but for how long? Was I right in trusting him or should I face harsh reality?

So I cross my fingers, close my eyes and use all possible force in my body to stand still and wait while sending out a little prayer....please, let this be good...


Saturday, March 2, 2013

Nothing comes for free

Investing in gestures. Opening up for air, superficial connections, affirmative solitude...

Mental stability makes place for restlessness while I keep telling myself, nothing comes for free.
Also this shall pass. If you don't come out, people will not come in...

It's not clear if I am setting myself up for surprise or disaster...especially as I am simply scared...scared to be touched by any kind of friendship or more. Scared to be reminded that life needs to go down from time to time.

So I remind myself once more...nothing ever comes for free.




Thursday, January 31, 2013

Simply forever

Met lede ogen kijk ik naar de berichten op je wall...ongeloof, shock, onbegrip. Wat is er met je gebeurd? Het kan toch niet zijn?

Jaren hebben we elkaar niet meer gezien. Nooit zullen we nog kunnen bijpraten...

Je was een goedhartig man, een lieve vader die zijn kinderen doodgraag zag. Velen waren ervan overtuigd dat jij al het geluk van de wereld verdiende. Nooit heb ik daaraan getwijfeld...

Je lach en de blik in je ogen zal me voor altijd bij blijven...

Mijn gedachten gaan uit naar je kindjes. Ik wens hen veel sterkte...

Je zal gemist worden...

Friday, September 7, 2012

Mindful adventure

Naar aanleiding van de vorige post ben ik al een tijdje in mama-modus...Het is aangenaam om meer tijd te hebben met Mini-man. Toch hoor ik diep van binnen soms een verwijtje... What about meeeeeee....

Drang naar opgaan in een leuke tijd met goed gezelschap. Drang naar wat escapisme van de dagelijkse routine. Even weg uit mijn leefwereld zoals ik het ken.
Waar ik langs een zijde geheel content ben me niet meer echt actief op de datingmarkt te gooien, mis ik anderzijds wel het ontmoeten van een inspirerende persoonlijkheid. Een beetje "whitty" conversation die je de tijd doet vergeten. Een persoon die je doet tintelen enkel door er aan te denken. De rush die je krijgt van het bewonderend aftasten van elkaars persoonlijkheid en de manier waarop je erin opgaat...
Geen prins op wit paard, geen lady-killer, geen perfectie of romanticus in hart en nieren. Een echt persoon die zichzelf graag ziet en geniet van het (en zijn) leven en het niet vergeet te leven, hier en nu...

Ik weet, zelden heeft er iemand me omschreven als gewoon, normaal of gemakkelijk...eerder als een "acquired taste"...eentje waarvan ik stiekem hoop je niet al te snel genoeg krijgt eenmaal geproefd te hebben.

Maybe...One day...For now I will keep on dreaming...